Paarden op Terschelling

Paarden op Terschelling

Deze natuurouder verblijft regelmatig op Terschelling. Voor haar zoontje en hond Joy een ideale plek om buiten te spelen en voor mama een goede gelegenheid om tot rust te komen.

Hier vertelt ze over de wonderschone ontmoetingen met dieren en natuur, over de gebruiken op het eiland en de dingen die ze samen ondernemen en meemaken.

Een voorrecht is het als je je hond ’s ochtends vroeg mag uitlaten in de duinen op Terschelling. Na de storm van vannacht is de zon een geschenk. De heide staat nog paars in bloei en ik passeer drie paarden aan een touw die windkracht 7 moesten doorstaan.

Vertrouwen

De donkerbruine is een kleine pony die me inmiddels kent en die ik kan benaderen. Ik krab hem in zijn nek en hij hinnikt zacht. Hij staat het dichtst bij het fietspad en wordt vast vaker aangeraakt. Ook voor Joy is hij niet bang. Gelukkig blijft die op een afstand. Het zal niet de eerste keer zijn dat ze moet ontsnappen aan de hoeven van een pony die geen zin heeft in een hond.

De witte schimmel staat in de luwte van een dalletje net als de andere te grazen. Hij kijkt me aan, net als het lichtbruine paard. Maar de laatste kijkt anders. Hij raakt me met zijn blik. En als ik terugkijk, gaat hij liggen. Dan besluit ik dat ik hem wil benaderen. De eerste week bleef ik als ik langsliep op afstand. Ik loop nooit zomaar op een paard af, maar kijk hoe hij kijkt, hoe zijn oren staan, naar zijn hele lichaamshouding. Waar ik trouwens maar een beetje verstand van heb, ik doe het op gevoel op gevoel. En nu kan het.

Paarden zijn spiegels

Blijkbaar ben ik ontspannen genoeg. Want een paard spiegelt emoties , zegt ook paardencoach Piet Nibbelink in Happinez. ‘Ze kijken dwars door wat je neer zou willen zetten heen en zien wat eronder zit. Een paard kun je niet voor de gek houden, dat voelt al op grote afstand aan hoe jij in je vel zit. Het reageert op jouw emoties, het spiegelt deze. Ben jij onzeker, dan wordt het paard onzeker. Ben je bang, dan wordt het paard dit ook.’

Dat komt doordat het prooidieren zijn. Wilden deze planteneters in de natuur overleven, dan moesten ze buitengewoon alert en sensitief zijn. Een paard heeft noodgedwongen voelsprieten, die wel meters ver reiken. Zelfs nu paarden al ruim zesduizend jaar gedomesticeerd zijn, hebben hun emotionele antennes niets aan kracht verloren.

Contact met paarden

Ik ben rustig, maar vind het ook spannend op zo’n groot paard af te lopen dat ik sinds kort alleen van een afstand ken. Ik heb wel vaker paardgereden, maar dat was in een manege, in een groep, met een instructeur. Een tijd geleden. En hier, op Terschelling, wil ik graag weer met paarden in contact komen. Dit is dus een mooie kennismaking.

Ik loop langzaam en zachtjes pratend op het paard af en probeer de rust te vinden in mezelf. Ik kijk hoe ik zo snel mogelijk buiten het bereik van het touw kan komen, mocht het paard ineens woest opspringen, niet gediend van de nabijheid van een onbekende. Ik buk en aai voorzichtig zijn neus. Dan zijn nek. Terwijl ik dat doe, legt het paard steeds verder zijn hoofd op de grond. En als ik een ontspannen hurkzit aanneem, hoor ik een zacht gehinnik.

Hij vindt het fijn! Dat word ik blij van. We vinden deze ontmoeting allebei prettig, hij accepteert mijn nabijheid en mijn onzekerheid. Ik kom een beetje overeind en aai zijn zachte neus nog eens voordat ik opsta. Als ik wegloop, bedank ik hem voor zijn vertrouwen en vertel ik hem dat ik hem graag nog een opzoek.

Paardencoach op Terschelling

Wat een ontmoeting! Ik word er helemaal blij van. Dat schijnt te komen door de verbinding die paarden met ons aangaan op energetisch niveau en de emotie die de nabijheid van paarden bij ons oproept. Veel mensen hebben die ervaring, dat ze gelukkig worden van contact met paarden.

Als ik binnen ben terwijl buiten de regen begint en de windkracht weer aanzwelt, bel ik Jaeike Stienstra, een paardencoach op Terschelling. Het startpunt voor mijn hernieuwde tocht met paarden, te beginnen vanaf de grond (op de rug komt later wel) . Op zoek naar de rust en de kracht in mezelf.

Heb jij ook zo’n bijzondere ontmoeting met een paard? Vertel het hieronder!

Chantal is journalist en fotograaf en werkt daarnaast als pedagogisch medewerker en NME-er. In het magazine www.oudersvannature.nl worden haar liefde voor kinderen, natuur en communicatie verenigd.
No comments yet.

Leave a Reply

error: Content is protected !!