De leugen van Sinterklaas

Sinterklaas en kinderen bij open haard, ouders van nature

Rond Sinterklaastijd geniet ik net zoveel als mijn kind. Spannende en zoete herinneringen komen boven drijven. Ik doe mijn best om de beleving van mijn zoontje zo leuk mogelijk te maken door samen de schoen te zetten, de Sinterklaasoptocht te bezoeken en bedenk af en toe een leugentje om bestwil.

Hoe komen ze nou op dat dak? Past Zwarte Piet wel door de schoorsteen en hoe komt hij dan in huis? Zou hij mijn lijstje hebben gelezen en lust het paard wel kleine wortels? Het zijn vragen waarop ik creatief een antwoord bedenk. Ik vind het heerlijk te zien hoezeer zoontjelief geniet van de spanning rond Sinterklaas, zelf verhalen bedenkt en zich verheugt op de cadeaus. Maar soms voel ik me een leugenaar. En dat ben ik natuurlijk ook. Maar is dat erg?

Het sprookje van Sinterklaas

Je kunt het verhaal over Sinterklaas op twee manieren bekijken: als sprookje of al leugen. Bij kinderen tussen 3 en 6 jaar lopen fantasie en werkelijkheid door elkaar. Het is het stadium van magisch denken dat ook wel langer kan duren.

Veel besef oorzaak en gevolg heeft je kind in deze fase nog niet. Daardoor worden aan gebeurtenissen gemakkelijk verklaringen toegedicht die passen in het Sinterklaasplaatje. Inpakpapier op tafel? Dat is de inpakpiet natuurlijk vergeten! Cadeautjes in de schoen? Piet is op wonderbaarlijke wijze het huis in gekomen. En zo hoef je zelf vaak niet eens een leugentje om bestwil te bedenken.

Sinterklaas bestaat niet

Het magisch denken kan angst veroorzaken. Sommige kinderen geloven dat Sint en Piet alles weten wat het kind doet en kunnen hier letterlijk ziek van worden. Dat – of gewoonweg niet willen liegen – is voor ouders een reden om gewoon maar te vertellen dat Sinterklaas niet bestaat. Een beslissing die door veel ouders niet wordt begrepen, zoals je in deze Viva-discussie kunt lezen.

‘Je ontneemt je kind dierbare herinneringen’, ‘Ik was zelf een kind dat niet mocht geloven en ik vond het niet leuk’ en ‘Moet jouw kind nu liegen tegen de kinderen die er wel in geloven?’ zijn enkele reacties. De meesten vinden het geloof in Sinterklaas een leugen die het kinderleven verrijkt. Zo sta ik er ook in. Gevoed door jeugdsentiment lieg ik mijn kind graag voor.

Intocht Sinterkaas, ouders van nature.nl

Een trauma door Sinterklaas

Maar eens wordt die leugen achterhaald en dat heeft een enkeling op het Viva-forum toch wel een chronisch gebrek aan vertrouwen in de mensheid opgeleverd: ‘Ik heb er echt een trauma en chronisch gebrek aan vertrouwen in de mensheid aan over gehouden hoor, toen ik erachter kwam dat ik jarenlang moedwillig voorgelogen was.’

Hoe kun je dat voorkomen? Dat je kind van zijn stoel valt als je de waarheid uit de doeken doet en jou niet meer vertrouwt? Simpel: door het zelf te laten ontdekken in zijn eigen tempo.

Help bij de ontmaskering van Sinterklaas

Sinterklaas is een spel met spelregels. Een één daarvan is je kind niet moedwillig klein te houden, omdat jij dat zo leuk vind. Een kind ontwikkelt zich en is de magische periode op een gegeven moment ontgroeid. Het gaat vragen stellen als ‘waarom ligt de wortel voor het paard op het aanrecht?’of ‘Hé, hier liggen de pepernoten van Zwarte Piet!’.

Pareer vanaf een zeker moment, zo rond de 6 jaar, niet elke twijfel en vraag met een leugen. Gun je kind het zelf ontdekken van de waarheid achter het Sinterklaasfeest. Bevestig dat het kind het bij het juiste eind heeft en dat slim genoeg is om door te hebben dat zijn ouder(s) de hand hebben in het uitdelen van cadeaus en snoepgoed.

Snoepgoed Sinterklaas, ouders van Nature.nl

Geef je kind de kans zelf te ontdekken hoe het zit. Zodat het niet op een gegeven moment wordt gepest door klasgenootjes met zijn onschuld. Laat hier en daar een zakje snoep of rol cadeaupapier slingeren om het een handje te helpen bij de ontmaskering. Laat je je kind te lang in de illusie, dan wordt het op een gegeven moment steeds lastiger om uit te leggen dat het allemaal niet waar was.

Rotsvast geloof in Sinterklaas

Vermoed je dat je kind twijfelt, maar het niet durft te uiten uit angst dat het hele feest dan voorbij is? Stel het dan gerust door te vertellen dat het feest gewoon elk jaar doorgaat. Ook als je kind niet meer gelooft in Sinterklaas.

En wil of kan je kind na alle hints nóg niet geloven dat de Sint niet echt bestaat? Dan rest niets anders dan het zelf duidelijk te vertellen. Doe dit voordat de Sint aankomt in Nederland, dan kan het nieuws nog landen voor pakjesavond.

Zeg dat je een geheim gaat verklappen en vertel de geschiedenis van Sinterklaas. Zeg dat je als ouder graag meedeed aan het geheimpje, omdat je van je kind houdt en het graag wilde verrassen met cadeaus (naast de verjaardag). Dat die cadeaus gewoon doorgaan. Neem het verlies om het geloof serieus. Een kind dat serieus genomen wordt, kan beter omgaan met de rouw die bij verlies hoort en blijft jou vertrouwen.

Sinterklaas is een sprookje. Een sprookje waar ik zelf erg van genoot toen ik kind was. Ik kan me de dag dat het sprookje aan diggelen viel niet meer herinneren, maar hier staat een goed voorbeeld van hoe dat kan gaan. Niet eens een drama!

Wat doe jij? Speel je het spel zo goed mogelijk mee met leugentjes om bestwil? Of vind je eerlijkheid belangrijker en vertel je gewoon dat Sinterklaas niet bestaat? Laat het me hieronder weten!

Chantal is journalist en fotograaf en werkt daarnaast als pedagogisch medewerker en NME-er. In het magazine www.oudersvannature.nl worden haar liefde voor kinderen, natuur en communicatie verenigd.

, , , ,

2 Responses to De leugen van Sinterklaas

  1. Elize Pak December 5, 2015 at 10:53 am #

    Wij hebben 4 kinderen in de leeftijd van 8 jaar, tweeling van 3 jaar en onze jongste is 2 jaar. Wij laten onze kinderen geloven dat sinterklaas en zwarte piet bestaat. Ze vinden allemaal geweldig en spannend.
    Nu onze oudste 8 jaar werd en nog steeds geloofde, hebben we voordat hij in het land kwam gevraagd wat ze nog geloofde,hoe ze erover dacht. Toen heb ik uitgelegd dat het allemaal niet echt is, en toen ik vertelde dat wij ook de schoencadeautjes in de schoen doen was haar reactie : oh mam heb ik dat speelgoed telefoontje van jou gehad, oh dank je mam dank je.. Vond ik zo’n leuke reactie.

    Ze komen er vanzelf achter hoe het zit, maar ik zat bij onze oudste toch op een leeftijd dat ik niet meer tegen haar ga liegen.. En ik denk als we onze jongste 3 zouden vertellen dat hij niet bestaat ze het niet eens snappen.

    • Ouders van Nature December 7, 2015 at 12:07 am #

      Op jonge leeftijd geloven ze er bijna als vanzelf in. Ik denk dat die magie juist heel waardevol is voor kinderen. Wat een leuke reactie inderdaad van je dochter Elize! Goed dat jullie het haar hebben verteld, uiteindelijk zijn ze groot genoeg voor ‘de waarheid’. 😉

Leave a Reply

error: Content is protected !!